พี่เจ้าน้อยฆ่ำคน ไวรัสไปมาแล้ว
อยากจะบอกว่า ไม่ปลื้มคะ คือ
การที่ต้นไม้อยุ่เป็นธรรมชาติกับการเอามาจัดฉากอ่ะมานแตกต่างกันมาก
อาจจะแล้วแต่มุมมองคนนะคะ แต่ส่วนตัวไวรัสแล้วที่เคยไปเดินป่า
หรือไปเที่ยวพวกเชียงดาว ห้วยน้ำดัง ประมาณนี้ มีความรู้สึกว่า ต้นไม้พวกนั้น
น่าดูกว่าดอกไม้ที่อยู่ในงานอีกค่ะ
คิดเหมือนกันเลยครับ..
ตอนแรก ถามตัวเองว่า..
อยากจะไปดูอะไร..
ธรรมชาติเหรอ ?...มันไม่ใช่นะ..
หรือศิลปะ ?..ผมก้อว่ามันยังห่างไกลกับนิยามของคำนั้น..
คุณค่าของหอคำ..ในสายตาผม..ผมว่ามันยังไม่เทียบเท่าวัดเล็กๆข้างบ้านผมเสียด้วยซ้ำ
กับการเอาต้นไม้มาเสียบๆ ฝังๆ รอลุ้นอยู่ทุกวัน ว่าจะตายหรือรอด..
ผมว่ามันไม่น่าจะใช่ธรรมชาตินะ..
อย่างน้อยก็ในความเข้าใจ..ความรับรู้และความรู้สึก..
ที่อาจรู้จักแค่เปลือกนอกอันผิวเผินของคำว่า"ศิลปะ"อย่างผม
ถูกอย่างที่น้องไวรัสว่า..ผมกลับมีความรู้สึก"สุข สบาย โล่ง.." เมื่อได้นอนแนบแผ่นหลังกับพื้นหญ้า..
หรือแม้หินแข็งบนยอดดอย...หรือเมื่อยามอยู่บนอานจักรยาน ทะยานฝ่าอากาศรอบตัว ด้วยกำลังของเราเอง..
เฮ้อ..อยากเที่ยวอีกละ
แต่หากจะมีใครซักคน ให้เดินเกี่ยวแขนชมงาน..
อันนี้..ไม่แน่..
..มันอาจเป็นเหตุผลที่สมบูรณ์ที่สุดในโลก..ที่ให้กับตัวเองก้อได้นะครับ
แหมๆๆๆๆๆๆๆ อ้ายเฮา คารมคมหอก ปักก๋างอกน้องวัยรักเลยนะเนี๊ยะ
