ลูกเต้าเด้าได่กะบ่มีเอาไปทางได๋เหมิดเงิน บ่ยากดอกผมกะบ่มีคือกันเงินกะดาย
ว่างๆสิไปเบิ่งให้ผมสิไปเบิ่งกล้องนำ
ค่ารถแทกชี่ไปเบิ่ง บ่แหม่น เกือบได้ฝาพุ้นบ้อ
ไปปทุมฯสิไปนั่งยังแท๊กซี่ หย่างเอากะฮอด
ไปถืกแท๊กซี่ตั๋วอีกซะน้อ
มันบ่ได้ตั๋วดอก มันบ่ฮู้ทางสื่อๆ
พอดีเอื้อยเลาไปเบิ่งงานครับ สองอาทิตย์ เลามากะสิลองคุยเบิ่งให้
คือบ่นอขนาดพ่อไหย่หนูยังห้าสิบกั่วแล้ว เอิ้นเอื้อยว่าหนิแหม....................
เบิ่งซงสิเกษียณตุลา 2554
พอดีเลยเกษียณปีหน้า ได้มูลข่อน
หมากพลูเมืองอุบลฯสิขายดีบาดนี่หล่ะ.....ฮา.....(ของฝากผู้เถ่า)
เหมิดสมัยเคี้ยวแล้วหมากพลู เขากินใจซึ่งกันและกันกะพอ
