สมาชิกใหม่จริงๆครับ และหลงไหล .375 & .458 (ภาค.2)

[พรานหนุ่ม ชุมไพร]

เพราะ HOLLYWOOD เป็นเหตุ เอกอัครราชทูต สหรัฐฯประจำลิเบีย ท่าน คริสโตเฟอร์ สตีเว่นส์ ต้องสังเวยชีวิตในครั้งนี้

เพราะศาสนามันเป็นเรื่องละเอียดอ่อนครับ อย่าให้เหตุการณ์นี้เป็นน้ำผึ้งหยดเดียวเลยนะ 

[พรานนรินทร์ ชุมไพร]

 

[พรานหนุ่ม ชุมไพร]

ภาพนี้ผมเอามาให้ชมเป็นแง่คิดและอุทาหรณ์นะครับ แต่คงไม่คอมเม้นส์ข้อความอะไรต่อนะครับ อย่าให้เป็นสถาณการณ์น้ำผึ้งหยดเดียวเลย  

[พรานหนุ่ม ชุมไพร]

 

[พรานหนุ่ม ชุมไพร]

ผู้สร้างหนังเรื่องนี้ ถ้าแก้ไขซ๊ะ สันติจะได้เกิด 

[พรานนรินทร์ ชุมไพร]

สวัสดีชุมไพรที่รักทุกท่านครับ

[พรานนรินทร์ ชุมไพร]

ผู้สร้างหนังเรื่องนี้ ถ้าแก้ไขซ๊ะ สันติจะได้เกิด 

 

[พรานหนุ่ม ชุมไพร]

เรื่องเล่าในราวไพร วันนี้ผมอยากนำเสนอเรื่องราวในป่า"โป่งอินทนิล" เป็นโป่งเล็กๆที่อยู่ระหว่าง โป่งเชือก และ เชื่อมถึงคลองลอย (ประเทศเพื่อนบ้าน)

เมื่อซัก 10 กว่าปีที่แล้ว ที่คณะนิยมไพรพวกผมไปเจอกับเรื่องเศร้าๆที่ป่าแห่งนี้ครับ ของตั้งชื่อเรื่องว่า "จำใจยิง" แล้วกันนะครับ

กับประสบการณ์ตรงในอดีตของผม และ คณะพรานในทีม ..............

[พรานหนุ่ม ชุมไพร]

แต้มไม่เดิน อั๊ว!ไม่เล่า 

[flying]

 สวัสดีครับชุมไพรทุกท่าน.....
+1ค่าตั๋วล่วงหน้าเลย.....

[เหลียง]

+1 บวกอีกหนึ่งเป็นค่าตั๋ว

[lek38]

แต้มไม่เดิน อั๊ว!ไม่เล่า 

+3001 แล้วเล่าดิ

[พรานหนุ่ม ชุมไพร]

ทริปนั้นคณะนักนิยมไพร ของเราประกอบไปด้วย ท่านพราน ธวัชฯ(หัวหน้าทีม), ผู้ใหญ่เสน่ห์ แห่งบางสะพาน , พรานนุ(ลูกชาย ผญ.เหน่ห์) , พรานอวบ และตัวผมเอง

ช่วงนั้นเป็นช่วงฝนแรกๆแหละครับ เราเข้าไปกันเพียงคันเดียว กว่าจะถึงโป่งเชือก ก็ต้องผ่านห้วยน้ำถึง 63 คลอง แห้งชามน้ำชามตลอดเส้นทาง เรียกว่าเบรคใช้ไม่ได้เลยทีเดียว

จากปากทาง เราเข้ากันไป สองโมงเช้า กว่าจะไปถึงก็ปาไปห้าโมงเย็น ทำทางไปตลอด เพราะช่วงนั้นพรานกรุงน้อยคณะมากๆที่จะรู้ว่า ป่าพม่าเปิดให้เข้าได้แบบเฉพาะกิจ

มีแค่ทีม อ.ธวัช และทีมปราณฯแค่นั้นครับที่ไปล่ากัน พอถึงแค้มป์ได้ พวกเราก็จัดแจงทำครัว เพราะหิวมาก จู่ๆ ก็มีเสียงหวีดแหลมมากจากราวไพรที่เราไม่คุ้นหู

ท่าน ผญ.เหน่ห์ ผู้กว้างขวาง แกบอกพวกเราว่าน่าจะเป็นเสียงลูกช้าง ที่ตามหาแม่ที่โดนคล้องไป(โป่งเชือกยังมีการคล้องช้างจนปัจจุบันนี้ครับ) ...............

[พรานหนุ่ม ชุมไพร]

ผมเองมันพวกอยากรู้อยากเห็น ก็เลยชวนเจ้า พรานนุ(ลูกชาย ผญ.เหน่ห์) ซึ่งได้วิชาแกะรอยมาจากพ่อเขาเป๊ะ ชวนกันไปตามเสียงหวี๊ดแหลมนั้น

พรานนุ ผู้เจนพื้นที่แกบอกว่า "พี่หนุ่มๆ เสียงมันมาทางโป่งน้ำเขียวนะ"(เป็นโป่งย่อยๆข้างๆโป่งเชือกครับ) ซึ่งเป็นดงช้าง ผมกับเจ้าพรานนุมี 300 เวฯ กับ อีเดี่ยว

ก็เดินไปตามทางรถ ซักครู่ได้กลิ่นเหม็นเน่าฉุนกึก! เราสองพรานก็เดินไปตามกลิ่นนั้น โอ้โห! กระทิงตัวเมียนอนตายขึ้นอืดครับ ไม่รู้สาเหตุมีรอยหมาในแทะกัด

จนวิ่น แต่ที่สะเทือนใจคือว่า ใกล้ๆซากนั้น เราพบลูกกระทิงที่ยังไม่อดนมเดินป้วนเปี้ยนรอบๆซากของแม่มัน เอ? จะเอาไงดีหว่า

สรุปเราก็เดินกลับมาที่แค้มป์ และมาเล่าให้พรานใหญ่ที่แค้มป์ฟัง ชั่วอึดใจนั้นครับ กระทิงเด็กตัวนั้นมาเดินวนรอบแค้มป์เราตัวสั่นเทาน่าสงสารเป็นยิ่งนัก..............

[พรานนรินทร์ ชุมไพร]

+ ให้แล้วจ้า

3003

เลขสวยเดี๋ยวก็คงโดน