สมาชิกใหม่จริงๆครับ และหลงไหล .375 & .458 (ภาค.2)

[พรานนรินทร์ ชุมไพร]

รูปภาพมีอีกเยอะ แต่ยังไม่ได้ย่อ

ไว้มีเวลาจะทะยอยเอาลงมาให้ชม

ทุ่งหญ้าคาหฤโหด ระยะทางกว่าห้าหกกิโลเมตร

ต้องยืนบนหลังคาเพราะยาสูงท้วมหัวมองไม่เห็นทาง

หญ้าพันเพลากลางเสียหายไปสองคัน

แต่มีอะไหล่เตรียมไปรับมือไว้อยู่แล้ว

[พรานนรินทร์ ชุมไพร]

อุโมงห้วยรถไฟ พวกเราเรียกกันขึ้นมาเอง

ลำห้วยรถไฟเป็นลำห้วยยามที่สุดที่ต้องลุยอย่างเดียวระยะทางประมาณสองสามกิโล

ครึ่มเย็นสบายน้ำใสไหลเย็นแต่ไม่เหมาะกับ แคมป์พักแรม

[พรานนรินทร์ ชุมไพร]

ช่วงนี้ก็ยังอยู่ในห้วยรถไฟ เพราะจะมีทางแยกขึ้นไปที่เหมืองรถไฟเก่า

นี้เป็นลำห้วยสาขาที่ไหลมารวมกับห้วยรถไฟ

แต่ครั้งนี้เราไม่ได้แวะขึ้นไปเพราะเส้นทางไกลและไม่มีที่พัก

ไม้ใหญ่คงลมเยอะไม่มีเวลาฟันไม้แล้ว

หิวข้าวยังไม่ถึงที่พักเลย เวลาก็บ่ายคล้อยเต็มที

[จอยฮันเตอร์]

เฮ้อคนเรา ที่สบายๆไม่ไปกัน

[พรานนรินทร์ ชุมไพร]

ไม่รู้ทุ่งนี้หรือเปล่าที่ท่านพระอาจารย์เรียกทุ่งสังหาร

ด้านหน้าที่พักผม เป็นทุ่งใหญ่กว้างแต่ไม่ใหญ่เท่า ตรงช่วงทางเข้าช่วงแรกที่ต้องดันดงหญ้าเข้ามา

เป็นทุ่งใหญ่ เส้นทางประมาณ สี่ห้ากิโล ใช้เวลาตรงนั้นหลายชั่วโมง

ด้านหน้าที่พัก ถ่ายจากด้านขวามือ

สังเกตุจากวิว จากทิวเขาแล้วน่าจะใช่ทุ่งสังหารที่ว่า แต่ที่เรียกว่าป่ายุบ
นั้น แท้ที่จริงเป็นที่รวมหมอนไม้ของท่านกำนัล.... โดยมีโกทุ้ยเป็นผู้จัดการ
ไม้ที่หมอนนี้มูลค่ามหาศาลนักเป็น ไม้เนื้อดี ไม้เนื้อแข็งทั้งสิ้น ลำต้นขนาดเล็ก
ของหมอนไม้นี้  ก็ประมาณตุ่มใส่น้ำฝนบ้านเรา  

เจอแล้วภาพนี้ชัดเจนสุดครับท่านพระอาจาร

ตอนนี้แผ่นซีดีที่ 1 จากที่ผมมีอยู่ 5 แผ่น

ผมหาดูแล้วน่าจะชัดสุด

ทุ่งด้านหน้าที่พัก เป็นลานกว้างที่พวกผมเรียกกันว่า

"ลานไก่บิน"

[พรานนรินทร์ ชุมไพร]

เฮ้อคนเรา ที่สบายๆไม่ไปกัน

ที่น้ำสะอาดบริสุทธิยังไม่กินกันเลย นั่งกินกันเป็นวันเป็นคืน

[tunta]

 

ไม่รู้ทุ่งนี้หรือเปล่าที่ท่านพระอาจารย์เรียกทุ่งสังหาร

ด้านหน้าที่พักผม เป็นทุ่งใหญ่กว้างแต่ไม่ใหญ่เท่า ตรงช่วงทางเข้าช่วงแรกที่ต้องดันดงหญ้าเข้ามา

เป็นทุ่งใหญ่ เส้นทางประมาณ สี่ห้ากิโล ใช้เวลาตรงนั้นหลายชั่วโมง

ด้านหน้าที่พัก ถ่ายจากด้านขวามือ

สังเกตุจากวิว จากทิวเขาแล้วน่าจะใช่ทุ่งสังหารที่ว่า แต่ที่เรียกว่าป่ายุบ
นั้น แท้ที่จริงเป็นที่รวมหมอนไม้ของท่านกำนัล.... โดยมีโกทุ้ยเป็นผู้จัดการ
ไม้ที่หมอนนี้มูลค่ามหาศาลนักเป็น ไม้เนื้อดี ไม้เนื้อแข็งทั้งสิ้น ลำต้นขนาดเล็ก
ของหมอนไม้นี้  ก็ประมาณตุ่มใส่น้ำฝนบ้านเรา  

เจอแล้วภาพนี้ชัดเจนสุดครับท่านพระอาจาร

ตอนนี้แผ่นซีดีที่ 1 จากที่ผมมีอยู่ 5 แผ่น

ผมหาดูแล้วน่าจะชัดสุด

ทุ่งด้านหน้าที่พัก เป็นลานกว้างที่พวกผมเรียกกันว่า

"ลานไก่บิน"

มีเต้นท์กลางลำห้วยด้วย   หรูหราจริงๆท่านพ่อครัว 

[พรานนรินทร์ ชุมไพร]

ลำห้วยสาขาไหลลงลำน้ำราบ

ปีนี้น้ำท่าสมบูรณ์มาก

ปลาว่ายสวนน้ำเห็นหลังตัวเป็นโลทั้งนั้น

เสียดายไม่มีเวลาต้องไปให้ถึงที่พักก่อนมืด

[พรานนรินทร์ ชุมไพร]

ไม่รู้ทุ่งนี้หรือเปล่าที่ท่านพระอาจารย์เรียกทุ่งสังหาร

ด้านหน้าที่พักผม เป็นทุ่งใหญ่กว้างแต่ไม่ใหญ่เท่า ตรงช่วงทางเข้าช่วงแรกที่ต้องดันดงหญ้าเข้ามา

เป็นทุ่งใหญ่ เส้นทางประมาณ สี่ห้ากิโล ใช้เวลาตรงนั้นหลายชั่วโมง

ด้านหน้าที่พัก ถ่ายจากด้านขวามือ

สังเกตุจากวิว จากทิวเขาแล้วน่าจะใช่ทุ่งสังหารที่ว่า แต่ที่เรียกว่าป่ายุบ
นั้น แท้ที่จริงเป็นที่รวมหมอนไม้ของท่านกำนัล.... โดยมีโกทุ้ยเป็นผู้จัดการ
ไม้ที่หมอนนี้มูลค่ามหาศาลนักเป็น ไม้เนื้อดี ไม้เนื้อแข็งทั้งสิ้น ลำต้นขนาดเล็ก
ของหมอนไม้นี้  ก็ประมาณตุ่มใส่น้ำฝนบ้านเรา 

เจอแล้วภาพนี้ชัดเจนสุดครับท่านพระอาจาร

ตอนนี้แผ่นซีดีที่ 1 จากที่ผมมีอยู่ 5 แผ่น

ผมหาดูแล้วน่าจะชัดสุด

ทุ่งด้านหน้าที่พัก เป็นลานกว้างที่พวกผมเรียกกันว่า

"ลานไก่บิน"

มีเต้นท์กลางลำห้วยด้วย   หรูหราจริงๆท่านพ่อครัว 

เต้นท์ห้องน้ำครับ เพราะมีผู้หญิงไปด้วยหลายคน

ส่วนผมไม่เคยใช้เลยครับ ชอบชมทุ่งดูนกดูไม้มากกว่า

บรรยากาศดีๆยามเช้าหลังจิบกาแฟร้อน สักพักระบบของร่างกายก็ทำงานครับ

เสร็จภาระกิจส่วนตัวก็เดินเก็บผักกรูดมาเรื่อยๆ

มาถึงแคมป์ก็น่าจะพอผัดได้จานหนึ่งแหละครับ

เต้นท์นี้ส่วนมาผมใช้ทำประโยชน์อย่างอื่นมากกว่าครับ

[พรานนรินทร์ ชุมไพร]

ต่อไปก็ฟันไม้

[wut_highways]

 เส้นทางแบบนี้น้องซูผมคงไปไม่รอดครับพี่นรินทร์ ต้องทำกันอีกเยอะครับตอนนี้เอาแค่วิ่งทางดำได้นิ่ง ๆ ก็พอครับ

[พรานนรินทร์ ชุมไพร]

ฟันไม้ใหญ่ออกไปหมด

เหลือแต่ก่อไผ่ผุๆ ก็เอารถดัน

[พรานนรินทร์ ชุมไพร]

รอดช่อง ใครสูงมากเกินก็รับบทหนักหน่อย

ของผมไม่สูงมากเกินก็สบายหน่อย

ช่องแบบนี้มีตลอดเส้นทาง คันหลังคอยเก็บของให้คันข้างหน้า

ยิ่งพวกสปอตไลท์ แหลกหลังคา ถ้าเจอหนาวหวายเข้าไป รับรองอะไรก็ไม่เหลือ

[พรานนรินทร์ ชุมไพร]

เส้นทางแบบนี้น้องซูผมคงไปไม่รอดครับพี่นรินทร์ ต้องทำกันอีกเยอะครับตอนนี้เอาแค่วิ่งทางดำได้นิ่ง ๆ ก็พอครับ

ไปได้ซิครับพี่วุฒิ รถเดิมผมเคยพาไปมาหลายคันแล้ว

ไปถึงกลับถึงไม่พังด้วย

อย่างน่าอัศจรรย์จริงๆครับ ซูซูกิเรานี้ ไม่ธรรมดาครับ

ผมรับรอง

[พรานนรินทร์ ชุมไพร]

ขับบ้าง เดินนำหน้าบ้าง

ทำหลายอย่างในเวลาเดียวกัน

มั่วไปหมด แต่ก็มันบอกไม่ถูก

ขึ้นๆลงๆ ใช้พลังงานมากเหมือนกันแนะนำให้พกกล้วยตากไปด้วย

แก้โหยหิวได้สุดยอดจริงๆ