พวกเราเดินหน้ากระดานเรียงขวาง กัน 6 คน ในมือผมใช้ 30-30 ไรเฟิลคานเหวี่ยงคนเดียว นอกนั้นลูกซองหมด
พอไปถึงชายเขาป่าเต็งป่ารัง ดวงตาสีแดงฉาน 6 คู่ ก็เรียงแถวพร้อมโจมตี 870 ในมือพรานเก่า อ.ก๊ก ดังเป็นเสียงปืนกลเลยครับ แกยิงไวมากๆ ปังๆๆๆๆ หมดกระสุนและแกรีโหลดใหม่อย่าง
ที่ผมเกิดมาไม่เคยเห็นวิชายิงปืนโหลดกระสุนใครจะไวเท่า พวดเราอีกห้าคนยังไม่ทันประทับปืนเลย สมุนแวมพายกองดินดิ้นพราดๆ ไปสามตัวแล้ว
ที่เหลือวิ่งแตกฝูงป่าราบ ไอ้พวกเราที่เหลือเห็นดังนั้น ก็ไม่ปล่อยให้เสียเที่ยวบวกกับความแค้นที่มันกัดหมาพรานตาย ซัลโวกันคนละหลอด ตายสนิทครับ
จบแล้วครับเรื่องราวที่
"ไอ้จอกล้อมกรอบนายพราน" ก็มีเพียงเท่านี้ครับ กับการประจักในฝีมือการยิงของพรานใหญ่อย่างท่าน อ.ก๊ก ดำรงค์ แสงชูวงค์
