สมาชิกใหม่จริงๆครับ และหลงไหล .375 & .458 (ภาค.2)

[สหายแป๋ง คนดง]

  เรียกสินบนชัดเจนแบบนี้  โทรฯแจ้งตำรวจมาจับดีกว่ามั่ง

[ลุงตุ้ย]

  +1   แล้วครับพี่หนุ่ม

[flying]

+1.....ปูเสื่อรอครับ

[พรานหนุ่ม ชุมไพร]

เรื่องราวที่จะเล่าต่อไปเหตุเกิดที่ป่าพนมฯครับ เรื่องนี้เป็นเพราะพรานไม่คุ้นกับอาวุธในมือครับ คือเรื่องราวของไรเฟิล ดับเบิ้ลกัน 375 ของเฟอราซ ของพ่อผม

กับท่านพรานสุนันท์ ชุมไพร(ลุงตั้ว)  ขอตั้งชื่อเรื่องนี้ว่า "อย่าเซ็ตไก"  เหตุเกิดที่ริมห้วยในป่าพนมฯ................

[hare]

  ลูกวินไม่มีครับ  ยิงหนูปกติเขาใช้ลูกกะตังค์มิใช่รึ

งั้นรีบขึ้นรถตู้มาครับผมจะพาไปดู "ดารา" หน้าตู้ 

[สหายแป๋ง คนดง]

มีแต่ค่ารถไม่มีค่าดู"ดารา"

[พรานหนุ่ม ชุมไพร]

ระหว่างรับประทานอาหารเย็นเสร็จอาหนุ่ย(ประธานฯชมรม)  ก็อาสาเก็บจานไปล้าง มีลุงก๊กอยู่คนเดียวที่ไม่ยอมกินให้เสร็จ อาหนุ่ยแกก็รำคาญอาตนเอง เลยเอาใบตองถ่ายจากจานอาหารลงไป


แล้วเอาจานไปล้าง อ.ก๊ก แกบอกว่า"เดี๋ยวค่อยออกเชื่อกันสิแป๊ดสัก 3 ทุ่มค่อยไป"  แสดงว่าชายร่างท้วมผู้ลึกลับเหมือนบุคคลิก แงซาย ท่านนี้ต้องมีแผนอะไรในหัวแน่ๆ  อาแป๊ดเลยรอตามที่

เพื่อนสั่ง และหันไปทางลุงตั้ว และยกดับเบิ้ลไรเฟิลตัวเจ็บของแกที่แพงบัดซบสอนให้รู้วิธีใช้ ลุงตั้วลองทดสอบเป็นที่เข้าใจ เพราะวันนี้ทีมงานให้แกเป็นมือปืนแน่ๆ...................

[พรานหนุ่ม ชุมไพร]

ระหว่างที่เราเริ่มออกจากแค้มป์เป็นเวลาสามทุ่มเศษๆ อาหนุ่ยเป็นมือขับ ลุงก๊กส่องเหมือนเดิม พอตัดออกทุ่งได้ครับ ทันใดนั้นทุกคนในรถเห็นเหมือนกันหมด ลายพาดกลอนตัวเขื่อง

ยาว 8-9 ศอกนอนอยู่บนขอนไม้ซุงกวัดหางแกว่งไปมา เอาลิ้นไซ้ขนตนเองที่ขาหน้า รอบมุมปากแดงไปด้วยเลือด แสดงว่าอิ่มมื้อเย็นมาใหม่ๆถึงทำความสะอาดตัวเช่นนี้

ลุงตั้วโดดขึ้นมาประทับ ferlach double rifle .375 หมายเหตุ : ปืนพ่อผมถ้าผลักไกไปข้างหน้ามันจะเซ๊ตติ้งตัวเองไปแบบที่แตะแล้วลั่นเลย ฝรั่งทำมาเพื่อเวลาที่สัตว์วิ่งเข้าชารต์หรือการตั้งศูนย์กล้องไกลๆ

พอเห็นดังนั้นลุงตั้วหมายจะยิงกลางสันต์หลัง แต่แกดันไปผลักไกเซ็ต ดัง คลิ๊ก!!! อาแป๊ดกระซิบมาว่า "อย่าเซ็ตไกๆ"...............

[พรานหนุ่ม ชุมไพร]

ไม่ทันซ๊ะแล้ว พอลุงตั้วแตะ ยังมันทันเล็งมันก็ลั่น ตะปั้ม!!!!! กระสุนหัว 270 เกรนบินด้วยความเร็วเกือบ 2 มัค ผ่านข้ามหัวเสือตัวนั้นไป มันหันมามองโดดสองทีแบบนินจาแล้วหายจ้อย! กลิ่นคอไดซ์ฟุ้งคลุ้งรถและปากลำกล้องปืน

ไม่ทันให้บีบอีกลำกล้องนึง แห้ว!!! ทุกคนในรถเงียบหมด และหมดกำลังใจ จึงเปลี่ยนมาให้พ่อผม(อาแป๊ด) เป็นมือปืนเหมือนเดิมครับ

ลุงตั้วนั่งเครียดมาตลอดทางจนกลับ กทม.เรื่องนี้ถ้าท่านสมาชิกเจอแกในวันที่ 7 ก.ค ในวันประชุมชมรมฯนี้ ท่านลองถามสิครับว่า แกเสียดายไหม

แกจะเล่าให้ฟังเป็นนานสองนานเลยกับความผิดพลาดครั้งใหญ่ในชีวิตของแกเนี่ย จบแล้วครับกับเรื่องเล่าในราวไพรที่มีชื่อว่า  "อย่าเซ๊ตไก" สวัสดี  

[hare]

มีแต่ค่ารถไม่มีค่าดู"ดารา"

ผมจัดให้ครับ 

[พรานหนุ่ม ชุมไพร]

พรุ่งนี้เรื่องเล่าในราวไพรเรื่องต่อไป ผมจะนำเสนอประสบการณ์ตรงของท่านพรานใหญ่ คุณชำนาญ เสรีบุตร ครับ กับเรื่องที่แกสุดจะเสียดายและเสียใจเรื่องนี้ที่ป่า ทุ่งใหญ่ฯ

กับชื่อเรื่องที่ว่า "พรานใหญ่กลัวหนาวกับลายพาดกลอน" นะครับท่านสมาชิก (ในภาพลุงนาญและพรานกระเหรี่ยง) 

[พรานหนุ่ม ชุมไพร]

อ้าว! ไอ้โนย่องมาดูรึมึง!!! อิ อิ อิ 

[พรานเต้ย ชุมไพร..]

+1ให้ทุกท่านย้อนหลัง3หน้า

[พรานหนุ่ม ชุมไพร]

ป่านนี้บ้านน้าป้อมฯพอเสร็จพิธีการงานทำบุญกระดูกคุณแม่ ก็คงจะเมากันยกใหญ่แล้วกระมังครับ  

[พรานเต้ย ชุมไพร..]

อ้าว! ไอ้โนย่องมาดูรึมึง!!! อิ อิ อิ 

รอกไฟฟ้าแบบนี้ต้องออกไปตกที่ พม่า