ต่อครับ...
สุดท้ายเต่ากับเบ็ด ก็ย้ายไปอยู่ที่วัด เพราะเชื่อกันว่าน่าจะเป็นเต่าผี เดือดร้อนพระเณรแม่ชี ต้องคอยเลี้ยงดู เบ็ดก็ติดปากเต่าอยู่อย่างงั้นแหละ หลายวันมีคนรู้จัก ผ่านไปทำบุญ
ที่วัดดังกล่าว ก็เลยแนะนำให้เอาเต่า มาให้ผมช่วยเอาออกให้ที เป็นช่วงปิดเทอมใหญ่เมษา มีเด็กสาวรุ่นยุวชนไปเข้าค่ายที่วัด ยกขบวนกันมาสองคันรถ กับเต่าหนึ่งตัว ตามมา
เชียรว่างั้น เต่าอยู่ในกระสอบป่านและในกรงอีกที แรกผมก็ตกใจ นึกว่ามูลนิธิปวีณา พาแม่ชีและเหล่ายุวชีทั้งหลายมาชี้ตัว ตัวผมเปล่า...อิอิ ผมไม่เคยยุ่งกับชีนะครับ....นั่งคุยกัน
สอบถามประวัติกันอยู่พักใหญ่ ผมเลยขอดูตัว เด็กวัดผู้ชายคนเดียวที่มาด้วย เทเต่าออกมา ผมเข้าไปจับดูใกล้ๆ เต่าขยับที เหล่าชีทั้งหลายก็วีดว้ายกรีดร้องกันที ผมละจะบ้าตาย
บอกระวังนะ มันเป็นเต่าผีสิง โถไอ้เต่านา ผีอะไรจะมาสิง ผมปักยาเข้าไปที่โคนขาหลังหนึ่งเข็ม ซักพักผีก็ออก เต่าคอตกปากอ้า ตาปรือหวานเยิ้ม ส่งยิ้มให้ทุกคน ได้ที่ผมก็ดึงหัว
คอยืดออกมาจากกระดอง เป็นเบ็ดล่อปลาไหล ปักเข้าไปที่มุมปาก ตรงเนื้ออ่อนของปากพอดี ถือว่าเป็นจุดตายเลยหละ ตรงจุดนี้ถ้าดิ้นแรงก็เจ็บแรง....
เต่าผีสิงยังไม่จบนะครับ...มีต่อ โปรดติดตามตอนต่อไป
