ลุงบุญทิ้งครัว หนีไปเปิบโออิชิ.......
ไม่ว่ากัน ผมอาสาเฝ้าครัวให้ นั่งจกข้าวเหนียวจ้ำแจ่วรอนะครับ
อาทิตย์ก่อนได้กลับบ้านเกิด ในรอบเกือบสองปี เขาเตรียมเมนูของมักไว้ ไอ้ช่อนนาขนาดสามโลกว่าๆ
พวกชำแหละนึ่งหัวคาบไส้ไว้รอ ลาภปากไม่มี ดันมีงานด่วนเข้ามาแบบฉุกเฉิน จำต้องเลื่อนกำหนดเดินทาง
แต่เดอะโชว์มัสโกออน ของกินทำแล้วไม่กินมันก็เน่า พวกโซ้ยซะเกลี้ยง แถมโทรมาบอก...แซบหลายเด้อ
แม่บอก ถ้าวันมาจริงก็จะแกงปลาช่อนย่างใส่มะรุม กับป่นปลาย่าง ของมักไว้รอแล้วกัน....
ท้องร้องหิวไปตลอดทาง....เมื่อไหร่ถึงบ้านน้อ สะเดาต้นอยู่หน้าบ้านปีนี้ดกเต็มต้น ป่นปลาช่อนย่าง
ตัดเปรี้ยวด้วยมะกอกป่า ไส้กรอกอีสานย่างร้อนๆ กับข้าวเหนียวใหม่ทั้งหอมทั้งนิ่ม เคี้ยวมันติดปาก....
ไม่หรู แต่อร่อยที่สุดในโลก สำหรับคนไกลบ้าน เพราะมันคือ "อาหารแห่งชาติภูมิ" ของลูกอีสานครับ
มะกอกป่า กลิ่นไอของความเป็นอาหารอีสานอย่างแท้จริง
เห็นแล้วส้มปาก
