วันนี้มีเรื่องระเบิดลิงมาเล่าฮื้อฟัง บ่ฮู้จะม่วนก่อ แต่ฟังเปิ้นมาไค่หัวปอน้ำตาไหล
วันนั้น ห่างจากวันนี้ ประมาณสี่สิบปี๋ สมัยตี้ยังมีป่า และสัตว์ป่า และป๋า อย่างอุดมสมบูรณ์
วันนั้นป้อของเปื่อนจะไประเบิดป๋า ตี้แม่น้ำน่าน ตี้ฮิมฝั่งแม่น้ำ ก่อมีต้นไม้ขึ้นอย่างรกครึ้ม
บนต้นไม้ก่อมีพวกลิงอาศัยอยู่ ลิงมันก่อผ่อ มันท่าจะกึดว่า พวกนี้มาย่ะหยั๋งกั๋น ต๋ามประสาของลิงตี้ชอบสอดรู้สอดเห็น
บางตั๋วก่อลงมาผ่อตี้ปื้นดิน สมัยนั้นสัตว์นัก คนน้อย สัตว์เลยบ่ค่อยกั๋วคนเต๊าได
ระหว่างตี้รอจังหวะ รอผ่อป๋าตี้จะระเบิด ลิงมันก่อเข้ามาไก้หมู่ป้อเปื่อนติ๊กๆ ป้อเปื่อนก่อเอาบะหินขว้างไล่ใส่หมู่ฝูงลิง
แต่ลิงมันบ่กั๋ว มันก่อกระโดดคว้าบะหิน เปิ้นขว้างแหม มันก่อกระโดดคว้าแหม
กำนี้ลิงตั๋วอื่นๆท่าจะคิดว่าเปิ้นเล่นโตย ก่อเลยลงต้นไม้มาลู่กันคว้าก้อนหินตี้เปิ้นขว้างใส่หมู่มันเป๋นดีม่วน
ป้อเปื่อนก่อเลยรำคาญ เลยเอาระเบิดป๋า มาตัดสีสาย(สายชนวน)ฮื้อสั้นลง
แล้วก่อจุดขว้างใส่หมู่ลิง ลิงมันก่อนึกว่าเปิ้นขว้างบะหินใส่ ก่อลู่กั๋นกระโดดคว้าแหม
พอมันกระโดดคว้าปุ๊บ ระเบิดทำงานทันทีระเบิดตูม ผลปรากฏว่า ลิงตี้ลู่กันคว้าตายไปแปด กลุ่มข้างหลังบ่ได้ลู่ตายเก้า
สรุปวันนั้นบ่ต้องได้ป๋า ต้องมาจ่วยกั๋นขนลิงกลับบ้านกั๋น
ยังมีเรื่องหมูสวนควันปื๋นแหม แต่เรียบเรียงเป๋นตั๋วหนังสือยาก ต้องเล่าเอาถึงจะม่วน
นี้ก่อบ่ฮู้ว่าจะม่วนก่อตี้เล่ามา
แต่ผมฟังในวงเหล้าวันวาไค่หัวปอน้ำตาไหล ก่อเลยอยากเอามาฮื้อผ่อฮื้อฟังกั๋นครับ บ่ม่วนก่อขออภัยโตยครับ
