http://www.ubmthai.com/leksoundsmf3/index.php?topic=35125.0 สาวหมอลำจำได้
พิมพา พรศิริ
เจอะหน้า ก็รู้ว่าคุณครู เคยสอนหนู ตั้งแต่อยู่ ป.หนึ่ง
จากนั้นมา ไม่เคยพบหน้าสักครั้งนึง
จนมาถึง สิบกว่าปีที่ผ่านไป
เจอะหน้า ก็รู้ว่าอาจารย์ จากกันนาน แต่ก็ยังจำได้
บ้านเดิม อยู่อุดรแดนไกล พอพ่อสิ้นใจ
ก็ย้ายไปอยู่สารคาม
(ลำ) ตามคุณแม่ คุณแม่ ไปเรียนลำนำเพิ่น นำเพิ่นๆ
เป็นเวลากะเนิ่น นานแล้วที่ห่างกัน
ใจหนูนั่น บ่คิดว่าสิเจอครู
วาสนาของหนู จังแม่นซูหลายล้น
เจ้าภาพนี้ ก็คืออาจารย์ ได้จัดงาน คืองานเลี้ยงตน
งานนี้ เชิญแขกทั้งตำบล ฉลองยศตน ที่ได้ พ.ม มา
ได้จ้างคณะหมอลำ ครูบุญธรรม หนูจำเค้าหน้า
ได้จ้างคณะหนูมา เลยเข้าไปหา สวัสดีคุณครู
หนูจำได้ จำได้ครูสอน ป.หนึ่ง
จบ ป.สี่ กะย้ายลาบ้านเก่าหนี
ลืมแล้วตี้ ที่เว้าหยอกกับหนู
ว่าคุณครูสิไปขอ ตั้งแต่เรียนคราวพู้น
