กินแล้วแหลงมากกะได้ แต่เพื่อนต้องได้กินกัน
สำหรับรสชาติ....ขอไม่บรรยายครับ เพราะผมไม่ใช่ผู้สันทัดการกินกาแฟ......มันจะนุ่ม หวานหอมมันอย่างไร ผมไม่รู้ ไปอยู่สามสี่วัน ก็กินไปหลายถ้วย ทาง
ที่ดี ก็ไปชิมเอาเอง เผื่อว่ารสชาติอาจจะตรงกับลิ้นของเรา เรื่องขนม เรื่องอาหาร กาแฟ พูดยาก ต่างคน ต่างรสชาติ ต่างจิตใจ..........
อด

ผมแค่บลัฟลุงเข้มด้วยการล้อเลียนสำนวนเท่านั้น ลุงเข้มแกรู้
สำหรับรสชาติ....ขอไม่บรรยายครับ เพราะผมไม่ใช่ผู้สันทัดการกินเค้ก......มันจะนุ่ม หวานหอมมันอย่างไร ผมไม่รู้ ไปอยู่สองวัน ก็กินไปหลายชิ้น ทางที่ดี ก็ไปชิมเอาเอง เผื่อว่ารสชาติอาจจะตรงกับลิ้นของเรา เรื่องขนม เรื่องอาหาร พูดยาก ต่างคน ต่างรสชาติ ต่างจิตใจ..........
กินข้าวมื้อเย็นเสร็จ ท่ามกลางสายฝน มืดค่ำ ไม่มีที่ไปแระครับ เดินทางมาเหนื่อย จะดีอะไรกว่าการพักนอน ให้ร่างกายมันได้พัก เพราะต้องการมาพัก ไม่ต้องพะวงถึงเสียงโทรศัพท์ เรื่องงานก็ช่างมัน เพราะรู้อยู่แล้ว ว่าทำอะไรไม่ได้ เมื่ออยู่ที่นี่ ตัดมันทิ้งออกไป ท่ามกลาง อุณหภูมิ ประมาณ20องศา ฝนตกพรำๆบ้าง กระหน่ำบ้าง
อะไรมันจะดีกว่า อยู่ในโปงผ้าผวยอุ่นๆ หยิบโทรศัพท์ ที่อุส่าห์ตั้งใจโหลดเพลงที่แสนจะไพเราะชอบใจใว้มาเปิดฟัง เบาๆ..........
นานแระครับ...ที่ห่างหายบรรยากาศแบบนั้นไป เสียงเพลงก็บรรเลงของมันไปตามเรื่องราว..........
...........สักพักหนึ่ง ในห้วงคำนึง รู้สึกว่าเสียงเพลงมันเป็นส่วนเกิน เพลงที่ไพเราะ มันไม่เพราะเอาเสียเลย.........
ปิดเพลง ตามการสั่งของสมอง...........