ซวนกินเหล่าคือน้อพ่อไหยหนู ไปสาแท่บ่เห็นไหง่ งานเล็กน้อยตำจอกกันแท่ครับ
เรื่องของหัวใจผมกะเว้าไปซั่นหล่ะครับ คนเฮาถ่ามีเหตุผลดีดีหรือหาสิ่งต้องการของชีวิตได่ ขั้นตอนต่อไป
กะคือการศึกษาซึ่งกันและกันโดยเอาเหตุและผลเป็นที่ตั้ง ถ้ามีบางสิ่งบางอย่างที่เกิดขึ้นโดยการปราศจาก
ซึ่งเหตุและผลกะบ่จำเป็นที่ต้องสิไปทนศึกษาต่อไปครับ ป่วยการ+เสียเวลา เรื่องบางเรื่องง่ายกั่วป้อนเค่าเด็กน้อย
แต่คนเฮากลับเฮ็ดให้มันยากเอง......................จงดำเนินชีวิตของโตเองด้วยควมคิดของโตเองแต่กะต้องเบิ่ง
คนอื่นเขาเป็นโตอย่างนำ พยายามตั้งระดับควมสำคันของโตเองไว่ในระดับกลางแล้วศึกษาคนที่สูงกั่ว-ต่ำกั่ว
แล้วเฮาสิฮู้ว่านั่นคือหนทางของดำเนินชีวิตที่ดีและถืกต้อง อดีตคือบทเรียนแต่บ่แหม่นหลักค้ำประกันควมมั่นคงในอนาคต
