เสียงมันวนเวียนเดินระแวงอยู่ตลอดแต่ไม่ยอมเข้า(เป็นคำบอกเล่าที่พี่หนุ่ยเล่าให้ผมเมื่อตะกี้นี้ครับ)
ตาชุ่มก็ออฟไซด์มาก พาลจะเปิดไฟฉายเสียให้ได้ จนพี่แจ้ต้องลิปเอาไว้ แกก็กระซิบถามท่านประธาน"เอาไงว่ะหนุ่ย ส่องไฟเลยไหม"
ท่านพรานหนุ่ยห้ามไว้ก่อน รอมันเข้ามากินโป่งให้หายระแวงค่อยเผด็จศึก พี่หนุ่ยเล่าให้ฟังว่ามันตื้อไม่ยอมเข้า วนเวียนอยู่เกือบ 20 นาที
คงกระสา สุดท้ายอดใจไม่ไหวกับดินเค็มอันโอชะ มันเข้ามาใต้ห้างครับ ท่านพรานหนุ่ยค่อยๆปลดเซฟปืนเจฟฟรี่ และบอกให้พี่แจ้ฉายไฟ
พรืบ! ตะปั้มม!!!! นัดแรกแผดกังวาน ยังไม่สิ้นเสียงคำรามจากปากกระบอก สลัดปลอกเอาของเก่าออก ผลักนัดใหม่เข้าไป ตะปั้มม!!!! กระสุน 300 เกรน(silvertip)
เข้าตัดสันหลังทั้ง 2 นัด เสียงมันดัง คร่อกๆ สำลักเลือด อยู่พักใหญ่ก็นิ่งไป ต่างหันมาปาดเหงื่อ จับมือกันตามธรรมเนียมไวท์ฮันเตอร์ทั่วโลก
จนสว่าง ก็ลงมาจากห้าง น้ำหนักราวๆตันเศษๆครับ เป็นกระทิงตัวแรกในทริป"ทุ่งนามอญ ปี 26 " ประเดิมป่าเลย ที่โป่งกวาง(ทุ่งนามอญ)
จากผลงานของท่านประธาน พรานหนุ่ย ชุมไพร กับชื่อเรื่องที่ผมตั้งว่า
"ไรเฟิลคำราม ที่ลำอีซู" ขอบคุณทุกท่านที่ติดตาม(ท่านสมาชิกโปรดใช้วิจารณญาณ เพราะเป็นเรื่องราวในอดีต)
