ทีนี้ผมดันไปบิดปรับขยายศูนย์กล้องซ๊ะเท่าสูงมากครับ 8 เท่า แหนะ พอมองในกล้องมันก็เบลอๆ ครับ เห็นเป็นก้อนดำๆ เพราะว่ามันเจอใกล้มาก เป็นป่าดงดิบ
ไม่ทันจะบิดกลับหละว่ะ! เหนี่ยวซ๊ะเลยดีกว่า ตะปั้มม!!!!!! เสียงแหลมแสบแก้วหู ของ 7mm หัว 150 grain ดังแสบบาดลึก ไอ้ก้อนดำๆตกลงมาจากต้นไม้ดัง ตุ่บ!!!!
หันมามองหน้ากัน ผมก็บอกพระเอกสันต์ ส่องสว่าง "ไปพี่สันต์ ลงไปดูกัน" อีตาสันต์ส่ายหน้าแล้วตอบมาว่า "ไม่หงะ! ใครยิงใครลง"
อ้าว!!! พี่พูดแบบนี้ก็งานเข้าน้องสิ สรุปก็มีผมกับพี่ ธวัชฯที่ลงไปดูกัน ผมเองถือไรเฟิล พี่ธวัชถือ 38 super para ordnance ลงไป
พอไปถึงนึกว่าเสียงมันชักกระตุกหรือ สำลักเลือดในลำคอ แต่ปล่าวครับ มันขู่ฟ่อๆ เพราะกระสุนไปโดนที่สะโพก หมายที่จะชารต์พราน
พี่ธวัชฯ ยกปืนพกได้ก็รัวไป 3 ที เข้าหน้าผาก หมดสิ้นลาย และพวกเราก็หามมาดูซากในตอนเช้า จึงรู้ว่าเป็นหมีลำบากข้อมือขาดจากการต่อสู้กับเสือใหญ่
จึงเป็นที่มาเรื่องเล่าจากแนวป่าพม่า 14 ไมค์ ที่ตั้งชื่อให้ว่า
"เดชไอ้ด้วน" ครับท่านสมาชิก จบแระ!!!
หมายเหตุ : เรื่องเล่าในราวไพร เป็นประสบการณ์ในอดีตนะครับท่านสมาชิก โปรดใช้วิจารณญาณ 
