พวกเราทั้งแค้มป์ก็หารือกัน ว่าจะเอายังไงกับไอ้แดงกำพร้าตัวนี้ จะช่วยเหลือก็ไม่ได้ สรุปผลสุดท้าย ท่าน พี่พรานอวบฯ แกดึงปืนที่เอาขนาด 45
เดินด้อมๆไป และเหนี่ยวไกจบชีวิตกระทิงน้อยผู้กำพร้าแสนน่ารักน่าสงสารตัวนั้น ด้วยความจำใจ แกเดินกลับมาทั้งน้ำตาคลอเบ้า
เพราะปล่อยไว้ ก็ไม่แคล้วเสือเอาไปกิน ท่านพี่ธวัชฯ แกรู้สึกสะเทือนใจ แกสั่งเก็บแค้มป์ภายในวันรุ่งขึ้น ไม่เที่ยวแล้ว
และเราทั้งคณะก็เห็นด้วยจึงปฎิบัติตาม เช้ามาเราเอาซากกระทิงน้อยตัวนั้นใส่รถ และกลับไปฝั่งประเทศไทย เอาไปฝังที่ไร่ ผญ.สเน่ห์ครับ
โดยที่ทั้งทริปนั้นเต็มไปด้วยความสะเทือนใจ ก็ขอจบเรื่องเล่าในราวไพรที่มีชื่อว่า
"จำใจยิง" ไว้เท่านี้นะครับท่านสมาชิก
