ถ้าย้อนไปในอดีตนึกถึงป่าหน้าฝน ป่าที่หฤโหด ป่าที่มีนิเวศน์ทุกรูปแบบ ตั้งแต่ทุ่งนายันป่าดงดิบ และมีเชื้อมาเลเรียแรงที่สุดในโลก
และสัตว์มีทุกชนิด ตั้งแต่กระต่ายยันช้าง มีเนื้อที่กว้างขวางกินไปหลายจังหวัดจนถึงชายแดนเขมร(เทือกเขาพนมมาลัย) และมีงูพิษมากมายที่สุด สายพันธุ์แปลกๆ
อย่างเช่น ทัพสมิงครา(ช้างยังล้ม) ต้อง"พนมสารคาม" ป่ามหัศจรรย์ของแผ่นดินไทย ที่เหลือไว้เพียงตำนาน
สมัยคุณพ่อผมเที่ยว และ พรานใหญ่แบบ อ.ก๊ก ดำรงค์ แสงชูวงค์ ผู้เจนจัดในทุกตารางนิ้วในป่าดังกล่าว แกมักจะเล่าให้ฟังว่า
"ซวยๆได้เก้ง" ท่านสมาชิกลองนึกสิครับว่ามันชุกชุมเพียงใด
"ป่าสวยต้องเมืองกาณจน์ ป่าทรมานต้องพนมฯ"
