ทั้งสองพรานแกขึ้นห้างตั้งแต่ 4 โมงเย็นเศษๆครับ เพราะรู้ว่าเป็นแหล่งหากินของมัน จนค่ำมีเพียงเครื่องกระป๋องกระติกน้ำและกระบอกฉี่ อ.ก๊ก ถอดถุงเท้าออกมาข้างนึง แล้วเอาไฟฉายสามท่อนใส่เข้าไป
เพื่อเวลาประกบส่องไฟเป็นไลน์ให้ลำกล้อง โลหะจะได้ไม่กระทบให้ดัง! ส่วนลุง ผ.ภา มีแค่อีเหน็บ และ โคมสปอรต์ไลท์กับหม้อแบ๊ตเล็ก
นั่งไปจนห้าทุ่มมีเสียงย่องแบบระแวงภัยสุดๆเดินอยู่ด้านหลังของห้าง วนเป็น ชม. ไม่ยอมเข้า อ.ก๊ก และ ผู้ใหญ่ภารู้ใจกันไม่ขยับเขยื้อนแทบไม่หายใจ
จนได้ยินเสียงเลียและเคี้ยวกร้วมๆ ซัก 20 นาที อ.ก๊ก ก็เอานิ้วสะกิดพรานภา แล้วพยักหน้าแฝด sauer คู่ใจประทับบ่าแบบออฟแฮนด์พร้อมสามท่อนประกบที่กระโจม
1 2 3 สวิทซ์ไฟส่องทั้งสองดวงจี้ไปที่กองเนื้อซากเครื่องในวัวป่า ดวงตาสีแดงกลมโต พร้อมการอ้าปากแยกเขี้ยวเลือดแดงกร่ำทั้งหัว เตรียมจะผละจากซาก ลำกล้องแรกของพรานใหญ่ก็ปล่อยกระสุน
ELEY ALPHAMAG MAXIMUM LOAD โป้ง!!!! มันเซถลากระโดด! ตัวลอยด้วยความจุกห่ากระสุนลูกปรายเชื้อสายอังกฤษ เซแซดๆๆๆ ถลาลงไปชัก โป้ง!!! ลำกล้องสองจากท่านพราน ดำรงค์
จบและปิดตะนานนักล่าสมิงพรายตัวนี้ พอสว่างลงมาจากห้าง ท่าน ผ.ภา แกแค้นมาก แกเอามีดแหวะหัวใจมันออกมาเพื่อเอาไปให้ญาตผู้ตาย สรุปว่าสมิงตัวนี้มันเป็น เสือเฒ่าเสือชรา
ตาเป็นต้อทั้งสองข้าง ไม่สามารถล่าเหยื่อได้ตามธรรมชาต นี่แหละครับเรื่องราวฝันร้ายที่เมืองจันทร์ในอดีตจบลงด้วยชาวชุมไพร เป็นผู้ไปเรียกขวัญ ไถ่บาปด้วยบุญปืน
กับเรื่องที่ชื่อว่า
"ไอ้ดาวมฤตยู" สวัสดี
