เก้งตัวนั้นนอนราบไม่กระดิกแม้แต่นิดเดียว พวกเราบนรถรีบลงไปดู(เพราะทั้งหมดไม่มีใครรู้ว่าผมเจอผีหลอก)ไอ้เราก็ไม่กล้าพูดเพราะกลัวเขาหาว่าเมา

พอไปถึงซากเก้งเมืองบุเรงนองได้ ก็หามกระเตงขึ้นรถ จนส่องมาจนสว่างที่แค้มป์ ผมถามตัวเองว่าเมื่อคืนที่ผ่านมาเอ็งเห็นอะไรในศูนย์กล้องว่ะ!
ทุกวันนี้ยังตอบคำถามตัวเองไม่ได้ ในแค้มป์มีแต่พรานเสริฐและพี่จำลองที่คุยกันเซ็งแส้ว่า ส่องกัยยังไงเจอวัวแดงแต่ได้เป็นอีเก้ง หัวเราะกันไม่หวัดไหว
พวกเขาขำกันขี้แตกขี้แตน มีแต่ผมเองที่นอนคิดอยู่คนเดียวในเปลญวนว่ากูเจออะไรว่ะ!เมื่อคืนนี้ แต่ยังไงๆก็ไม่มีอะไรเหนืออำนาจไรเฟิลไปได้แหละครับ
เครื่องรางของขลังค์ที่ดีที่สุดในป่า"ปืนคือเพื่อนตายสหายศึก"จริงๆ กลับมา จนจบทริปและกลับมายังกทม.ผมเองก็ใส่บารตกวดน้ำให้สางตนนั้นที่เราเห็นอยู่คนเดียวเพื่อความสบายใจ
จบแล้วครับสหายกับเรื่อง
"อินทนินโป่งอาถรรพ์"ขอบคุญนักผจญภัยทุกๆท่านที่ติดตามเรื่องเล่าในราวไพรประจำวันนี้ สวัสดีโชคีคืนนี้มี sex ครับ "พรานหนุ่ม ชุมไพร"
